August 17th, 2010 by Erik

Tijd voor weer wat écht nieuws:

Kurzweil: IBM maakt meest uitgebreide kaart van de hersenen tot dusver.

Washington U: Ouderdom en lang leven gelinkt aan specifieke hersenregio’s in muizen.

TechnologyReview: Nieuw model van het universum, zonder Big Bang (dat werd nog eens tijd)

Kurzweil: hergroeiende gewrichten.

Forbes: De wetenschap van “Inception”.

IEEE: Telenoid R1 - de nieuwste en vreemste androïde van Hiroshi Ishiguro. (met video)

TechnologyReview: Organen groeien en wonden helpen genezen.

Wiley: Gedachten van mogelijke terroristen lezen.

NYTimes: Bespreking van Jonathan Weiners nieuwe boek “Long for this world”.

NYTimes: Hersenen met de buitenwereld verbinden.

IEEE: E3 afsluiting: toekomst van games.

Kurzweil: Eindelijk zonne-energie die met olie kan wedijveren?

Eurekalert: Muurklimmende robot (met video)

Kurzweil: Kunstmatige levensvormen ontwikkelen basisintelligentie.

NYTimes: Twee nieuwe paden naar regeneratie.

Eurekalert: Regeneratie van zenuwverbindingen na ruggengraatblessure.

TheNextWeb: App kan je vrienden bellen wanneer je aan hen denkt.

Kurzweil: Carbon copies: Substrate-independent minds (ik moet er nog een toffe vertaling voor bedenken, maar deze materie boeit me al zeer lang)

King’s College: Diagnose van autisme in volwassenen door hersenscan.

Kurzweil Blog: De geest, en hoe er eentje te maken.

NewScientist: Nieuwe draai aan computergebruik door handbewegingen.

NewScientist: Elektroden in schedel die geheugen stimuleren.

August 11th, 2010 by Erik

Gelukkig heeft Wordpress een goede spamfilter. Af en toe snuffel ik er eens in, maar het gebeurt zeer zelden dat een legitieme comment automatisch onder “spam” gesorteerd wordt.

Het gesnuffel vandaag toonde dat mijn boekbespreking van “The Moon is a Harsh Mistress” vooral heel wat spam opleverde met links naar pseudo-BDSM webcam sites, gepost door “mensen” die “ook” houden van Meesteressen.

Spammertjes toch.

Step into my parlour…

August 11th, 2010 by Erik

Nu vrijdag: vrijdag de 13e, feest van Hecate de toortsdrager, én vallende sterren.

Just saying…

August 11th, 2010 by Erik

Regisseur Gaspar Noé, in mijn oog gesprongen met het opmerkelijke Irreversible (horrorregisseurs kunnen een puntje zuigen aan de eerste 20 minuten van die film), lanceert zijn nieuwe film: Enter the Void.

Enter the Void volgt een jongeman voor en na zijn dood. Opmerkelijk is dat de regisseur zich enigszins baseerde op het Tibetaanse dodenboek, en dat we het hoofdpersonage tijdens zijn leven zien alsof we achter hem zweven. Neen, geen verwijzing naar videogames waarin dit perspectief ook soms genomen wordt, maar een traditie die meer met geesten, uittredingen en bezetenheid te maken heeft, en voor veel toeschouwers een vreemde herkenbaarheid zal inhouden. Ik ben benieuwd. Qua stijl herkent men de regisseur wel, en de prijzen en selecties spreken voor zich.

Release in België vorige maand, lees ik, en toch aan mijn oog ontsnapt! De Sphinx speelt hem gelukkig nog, en het is zelfs kinderen toegelaten…? Niet zo schokkend al Irreversible dus, hoewel ik kleuters toch niet meteen met deze filmstijl zou confronteren eigenlijk. Oordeel zelf:

August 8th, 2010 by Erik

De laatste week ofzo heeft iedereen de mond vol over de “onthullingen” van Wikileaks.

Ook hier weer: dieper denken is nodig, in plaats van zo per sé  “geschokt” (het meest overgebruikte woord in de media vandaag) te willen zijn.

De analyse van Stratfor is dichter bij de relevantie:

“At first glance, it is difficult to imagine a single database in which such a diverse range of intelligence was stored, or the existence of a single individual cleared to see such diverse intelligence stored across multiple databases and able to collect, collate and transmit the intelligence without detection. Intriguingly, all of what has been released so far has been not-so-sensitive material rated secret or below. The Times reports that Gul’s name appears all over the documents, yet very few documents have been released in the current batch, and it is very hard to imagine intelligence on Gul and his organization, the Inter-Services Intelligence (ISI) directorate, being classified as only secret. So, this was either low-grade material hyped by the media, or there is material reviewed by the selected newspapers but not yet made public. Still, what was released and what the Times discussed is consistent with what most thought was happening in Afghanistan.”

“[I]n the WikiLeaks case, someone managed to access a lot of information that would seem to have been contained in many different places. If this was an unauthorized leak, then it had to have involved a massive failure in security. Certainly, the culprit should be known by now and his arrest should have been announced. And certainly, the gathering of such diverse material in one place accessible to one or even a few people who could move it without detection is odd.”

“The WikiLeaks, from what we have seen so far, detail power, interest and reality as we have known it. They do not reveal a new reality. Much will be made about the shocking truth that has been shown, which, as mentioned above, shocks only those who wish to be shocked. The Afghan war is about an insufficient American and allied force fighting a capable enemy on its home ground and a Pakistan positioning itself for the inevitable outcome. The WikiLeaks contain all the details.

We are left with the mystery of who compiled all of these documents and who had access to them with enough time and facilities to transmit them to the outside world in a blatant and sustained breach of protocol. The image we have is of an unidentified individual or small group working to get a “shocking truth” out to the public, only the truth is not shocking — it is what was known all along in excruciating detail. Who would want to detail a truth that is already known, with access to all this documentation and the ability to transmit it unimpeded? Whoever it proves to have been has just made the most powerful case yet for withdrawal from Afghanistan sooner rather than later.“

August 6th, 2010 by Erik

Zoals altijd bij een film met enige diepgang, is het opletten hoe de makers het publiek bespelen, niet enkel met beelden en ideeën, maar ook via de gebruikte muziek en geluidseffecten. Dat was zo in “2001: A Space Odyssey” (waarover later meer) maar dus ook in “Inception”. Listen closely:

Word wakker!