February 1st, 2010 by Erik

Het boek, van de auteur van “No Country for Old Men“, won een Pulitzer Prize, de film is intussen reeds genomineerd voor meerdere awards, waaronder “best film”, “best actor”, “best art direction”, “best cinematography”. En terecht.

The Road vertelt het verhaal van een man en zijn zoontje in een postapocalyptisch Noord-Amerika. Kort voor de geboorte van het jongetje vond een gebeurtenis plaats die de bekende wereld veranderde in troosteloze ruïnes. Haast geen dieren overleefden het, voedzame gewassen groeien niet meer, en het is bitter koud.

In deze grijze wereld probeert de man samen met zijn zoontje te overleven. Het is een dagelijkse trek naar het zuiden, waar het hopelijk warmer zal zijn, en een dagelijkse strijd om te overleven. Voedsel is immers zeer schaars, net als brandstof, en het is dus voortdurend uitkijken voor kannibalistische bendes onderweg. Rustig slapen is er niet bij, wat mooi blijkt uit de flashbacks naar de tijd toen ze nog met drie waren vlak na de gebeurtenis, en hoe het minste gerucht de man uit deze dromen laat opschrikken.

Noch de man, noch de jongen hebben echt een naam doorheen de film, en zelfs in de aftiteling worden ze gewoon “father” en “boy” genoemd.

Het is een film die, ondanks dat hij haast 2 uur duurt in een potentieel saai concept, toch geen moment gaat vervelen. Er zijn geen grootse gebeurtenissen of special effects die je van je stoel blazen, maar de sfeerzetting is zo subtiel en alomtegenwoordig dat de film je echt al snel in deze postapocalyptische wereld zuigt. Er is de immer dreigende wanhoop, het vechten om te overleven, het nooit opgeven, de moeilijke morele keuzes, en een man wiens hoop en drijfveer zijn enige zoontje zijn, die hij ondanks alles toch een goede opvoeding en een aangenaam leven probeert te geven.

Doordat er eigenlijk maar twee hoofdpersonages zijn, is het aan Viggo Mortensen (in de rol van de vader) om de film te dragen - iets wat hij met verve doet. Een zeer goed acteur, die Viggo. Ik vraag me af of hij eigenlijk ook speciaal op vermageringskuur geweest is voor deze rol.

Ik heb een zwak voor postapocalyptische films, en in het geval van The Road heeft de Art Director echt wel zijn huiswerk gedaan. De visuele sfeerzetting is uitermate geslaagd, en sommige beelden blijven zeker hangen. Het is tevens een stevig verhaal dat niet moraliserend probeert te zijn, en wordt gebracht door een ploeg die duidelijk voor deze taak geschikt was. Er zijn maar twee kleine puntjes waar ik een bedenking bij heb, maar die kan ik eigenlijk niet vermelden zonder een stuk van de film te vertellen dat men beter voor zichzelf ziet.

The Road is een film die ik van harte aanbeveel. Ik hoop dat hij belangrijke prijzen wegkaapt, want de makers verdienen het. Ze hebben een zeer geslaagd werk afgeleverd.