June 28th, 2009 by Erik

Het is natuurlijk de Daily Mail, dus helemaal correct is het niet. Er is namelijk niet zoiets als een “deadline” voor cryonics. Dat er reeds na enkele minuten onherstelbare schade aan de hersenen zou zijn, is onwaar, zelfs op kamertemperatuur, tenzij het bloed opnieuw zou beginnen circuleren, zo bleek uit een onderzoek in 2007 nog. Dat een cryogene suspensie voor Michael Jackson onmogelijk zou zijn, is dus ongeïnformeerde onzin.

Plastinatie dus, met een eerste tentoonstelling van MJ mogelijk reeds eind juli - maar eerst zien en dan geloven. Op zich is het goed voor hem dat zo een deel van zijn lichaam nog steeds bewaard zal blijven, en wie weet ontwikkelen we ooit de techniek om plastinatie om te keren en vervolgens een geplastineerd lichaam terug te laten functioneren, als iemand zich daar mee zou willen bezighouden. Maar deze optie is duidelijk inferieur aan een cryopreservatie die er specifiek op gericht is om het lichaam zo weinig mogelijk schade toe te brengen, dat lijkt me evident.

Bron: Daily Mail

Michael Jackson set to be embalmed at the O2 Centre after missing the deadline for cryogenic freezing

Last updated at 11:06 PM on 26th June 2009

Michael Jackson will live on as a ‘plastinated’ creature preserved by German doctor Gunther von Hagens.

Von Hagens has caused controversy with everyone from the Pope to the chief rabbi in Israel with his practice of embalming corpses with preserving polyurethane.

Yesterday, he declared: ‘An agreement is in place to plastinate the King of Pop.’

Von Hagens said that he spoke with representatives of the Jackson family ‘many months ago’ and it was agreed that his body will be plastinated and placed next to Bubbles, his late pet monkey who was plastinated a number of years ago and is exhibited at The Body Worlds & Mirror Of Time exhibition at the O2 Centre in London.

Von Hagens also confirmed it was one of Michael’s final requests to be reunited with Bubbles.

‘There is no better place than to do this at the venue where Jackson was due to perform his world record 50-date tour,’ said a spokesman for Von Hagens.

He added: ‘Von Hagens has hinted that a moonwalk pose would naturally be favoured. ‘It is hoped the exhibit will be unveiled towards the end of July.’

It was widely believed that the singer, who died yesterday from a heart attack, was interested in having his body frozen in the hope he could later be brought back to life.

However, it is now too late for his wish to be granted as the freezing process - cryonics - must be initiated almost immediately after death but an autopsy on Jackson’s body still needs to be carried out.

Cryonics is the cooling of legally dead people to liquid nitrogen temperature where physical decay essentially stops, with the idea that technology developed in the future will be able to revive them.

No-one has ever been revived using this process although it is a popular subject in science fiction films such as Forever Young featuring Mel Gibson.

Despite this, cryogenic freezing has become more popular over time.

Media mogul Simon Cowell caused headlines recently after he said that he wanted to undergo the process.

‘Medical science is bound to work out a way of bringing us back to life in the next century or so, and I want to be available when they do,’ he said.

How cryonics works

The medical process is a complicated one. Immediately after a cryonic patient’s death certificate is signed by a doctor, a cryonics team restores the heartbeat and respiration using a machine to help keep cells in organs and tissues alive.

The patient’s body is then cooled from body temperature (37C) to 10C as quickly as possible using ice.

Medication is added to their bloodstream to help preserve the body.

Blood is then removed from the body and replaced with a saline-like solution that stops the shrinking or swelling of cells and tissues.

Anti-freeze agents are added to the blood vessels and the body is placed in a special cooling box where it is cooled to between -120C and -196C and stored away.

However, for this process to have any chance of working, the cryonic process must be started just minutes after ‘legal death’ is verified by doctors.

This is because a dead person’s brain will start to experience a build-up of lactic acid at room temperature. Within 24 hours it will have virtually dissolved.

So with an autopsy on Michael Jackson expected 24 hours after his death, it’s already too late for the Peter Pan of pop who never wanted to grow up.

June 26th, 2009 by Erik

Drie vliegen in 24 uur: Yasmine, Farah Fawcett, Michael Jackson.

Natuurlijk is dit niet zo heel bijzonder. Per dag sterven gemiddeld 147,000 mensen. Het is alleen dat deze drie in die al-heilige entertainmentsector werkten, en iedereen dus het gevoel had dat deze drie personen bekenden waren.

Michael Jackson was geobsedeerd door onsterfelijkheid. Zijn DNA zou op verschillende locaties bewaard worden (goede zet), en zijn biografie is, zeker momenteel, wereldwijd gekend en te vinden. De kans dat hij terugkomt als de Michael Jackson die we kennen is dus groot. Hij zou op zijn minst interesse getoond hebben in cryogene suspensie, maar door de confidentialiteit van de cryonics organisaties zal dit misschien niet uitgebreid in het nieuws komen. Of misschien wel, we zullen zien.

Als hij zo ernstig de wil had om te blijven leven, dan gun ik het hem in ieder geval.

June 24th, 2009 by Erik

The journal Re-public has just published the second part of its special issue titled “Transhumanism?”.

Contributions include:

Riccardo Campa - Toward a transhumanist politics

Dale Carrico - Superlative futurology

James Hughes - On democratic transhumanism

Rémi Sussan - Transhumanism and hermetism

Stéphanie Lambert - Shall we transcend the question ‘what’s wrong with the world?!’

Alberto Masala - Transhumanism and biological human nature

John Stewart - The Übermensch

Andy Miah – Human enhancement and the accumulation of biocultural capital

Kathleen Richardson - Transhumanism musings

Marc Roux - Transhumanism and political action?

June 21st, 2009 by Erik

Coraline is een stop-motion film van de regisseur van The Nightmare Before Christmas, gebaseerd op het gelijknamige boek van Neil Gaiman. Hier helaas niet in 3D te bekijken, maar desalniettemin kon ik toch niet wachten hem te zien.

Het verhaal zelf is immers ook om van te watertanden. Zoals gezegd is de film gebaseerd op een boek van Neil Gaiman, de man van de “comics voor intellectuelen” -de Sandman reeks-, die verhalen vertelt die zo gelaagd zijn en zo boordevol symboliek en verwijzingen naar folklore, mythes en legenden gepropt zijn, dat ze niet falen te boeien hoe vaak je ze ook leest. Een eersteklas verhalenverteller.

En dat Coraline vol symboliek zit, dat blijkt reeds uit de openingsscène. Die zet meteen de toon van het hele verhaal: shamanisme, het betreden van andere werelden en er dingen uit mee terugbrengen. Zoals Mircea Eliade in zijn excellente basiswerk (”Shamanism: Archaic Techniques of Ecstasy”, een must read, geen haar op mijn hoofd twijfelt of Gaiman dat boek ook gelezen heeft) uitvoerig beschrijft, wordt een shamaan helemaal uit elkaar gehaald en binnenste buiten gedraaid in de “geestenwereld”, alvorens hij zijn speciale krachten van genezing e.d. verkrijgt. De opening van Coraline maakte meer dan duidelijk dat dit het soort verhaal was dat we gingen krijgen.

Coraline is een meisje met blauw haar, dat samen met haar ouders net in een nieuw huis komen wonen is: een oud Victoriaans huis dat opgesplitst werd in drie grote appartementen. De ouders hebben niet echt tijd voor haar, en wanneer ze zelf op verkenning gaat door het huis bemerkt ze een kleine deur waarachter enkel een muur te vinden is. ’s Nachts echter ontdekt ze dat achter de deur een parallelle wereld schuilt, waar haar “andere ouders” wonen: exacte kopies, alleen vrolijker en met meer tijd voor haar, en… knopen voor ogen.

Het duurt uiteraard niet lang of de parallelle wereld is leuker dan de echte, maar de prijs om er te blijven is vrij hoog. Wanneer Coraline probeert te ontsnappen, blijkt dat dat niet zo evident is, dat niets in die wereld was wat het leek, en dat de invloed van de parallelle wereld tot in de gewone wereld reikt. Het wordt een hele uitdaging om alles terug bij het oude te krijgen, en om de boze heks te verslaan.

Coraline is visueel een pareltje: de werelden zijn schitterend gemaakt, de camerahoeken doen aan Hitchcock denken, de belichting en muziek helpen perfect de sfeer te zetten. De symboliek is zo overvloedig aanwezig dat ik nu vaststel, wanneer ik wat details lees online, dat er zelfs nog heel wat dingen zijn die ik gemist heb. Een tweede kijkbeurt dringt zich dus op, maar dat zal geen probleem zijn, deze komt zonder twijfel in mijn DVD collectie.

Enkele voorbeelden van de symboliek: na de opening die ik reeds vermeldde, is één van de eerste dingen die Coraline doet een wichelroede nemen om te zoeken naar water om wat leven in de dorre tuin te kunnen laten komen. Ze wordt gestalkt door een zwarte kat, wordt door een buurjongen al meteen waterheks genoemd, en komt terecht in een heksenkring. Een verborgen bron, net als water zelf, is vaak (symbool voor) een doorgang naar andere werelden in het shamanisme. Ook de spiegel wordt enkele keren als poort naar een andere ruimte gebruikt.

De tocht naar de parallelle wereld (door het kleine deurtje, door een soort geboortekanaal, hallo Alice?) gebeurt initeel ’s nachts, na het slapen gaan, zodat het nog mogelijk is te denken dat het slechts dromen zijn. Hoe vaker de parallelle wereld echter bezocht wordt, en hoe meer er gegeten wordt, hoe meer die wereld de “echte” wereld wordt, hoe makkelijker de wereld ook overdag te bereiken is, en hoe moeilijker nog naar de oude wereld terug te keren valt.

In de andere wereld zijn niets dan verlokkingen, in casu alles waar een meisje van droomt: een liefhebbend en leuk gezin, en een hele omgeving die niets liever doet dan haar entertainen en aandacht geven. Zoals Neil Gaiman in zijn Sandman strips reeds terecht opmerkt: jongens willen superheld zijn, meisjes willen een andere wereld. Vandaar ook dat het hoofdpersonage van dit verhaal, als Alice in Wonderland, niet anders kon dan een meisje zijn.

Een meisje met blauw haar, wat verwijst naar de lucht. Niet toevallig krijgt Coraline van haar “andere moeder” na enkele bezoekjes blauwe laarsjes, ongetwijfeld een verwijzing dat ze nu “skywalker” is, een shamaan bedreven in het uittreden en/of bezoeken van andere werelden. Zowel haar kruin als haar wortels zijn nu blauw, zelfs haar vingernagels, en de nieuwe kleren zijn de eerste concrete voorwerpen die ze terugbrengt in de gewone wereld. Een shamaan kan immers niet enkel boodschappen en genezing (op haar eerste tocht worden haar wonden uit deze wereld genezen vanwege wat in de andere wereld gebeurde), maar soms ook voorwerpen, terugbrengen van zijn tocht.

De twee dames (stemmen van French & Saunders!) in het appartement onder dat van Coraline’s ouders (ondergronds) hebben wel zeer vrouwelijke vormen, waren ooit wellicht burlesque artiestes, en spelen niet enkel met kaarten maar lezen ook de theeblaadjes uit Coraline’s kopje thee - en kunnen niet kunnen beslissen of ze een goed of een slecht teken zien. Maar uiteraard hebben ze allebei gelijk.

De man op het dakappartement heeft ook figuurlijk zijn hoofd in de wolken, en zelfs zijn lichaamsbouw is navenant.

De equivalenten van deze figuren in de andere wereld zijn creaties van de heks, en wanneer Coraline de heks begint door te hebben veranderen ook de figuren. Allen hebben ze echter steevast knopen voor ogen, wat erop wijst dat ze de wereld door andere ogen zien. Maar ook: het zijn slechts poppen, droombeelden, illusies gemaakt door de heks om haar wereld te bevolken en Coraline te behagen.

De “andere moeder”, voor ze zich van haar heksenkant laat zien, deed me overigens op een vreemde manier denken aan Joanna Eberhart uit The Stepford Wives. En natuurlijk is het verhaal van de heks die zelf geen kinderen heeft, en dan maar poppen maakt waarin/waardoor andere kinderen gevangen worden, al zo oud als de mensheid zelf.

En dan is er nog de tuin met de bidsprinkhaan, de kat (natuurlijk!) die vrijelijk tussen beide werelden kan bewegen en uiteindelijk meermaals redding brengt, de ouders die niet “geaard” zijn en hun tijd doorbrengen met schrijven over tuinen in plaats van werkelijk in de tuin te werken, de hondjes die doen denken aan Toto uit The Wizard of Oz, en ga zo maar door. De film bevat echt té veel symboliek en verwijzingen naar andere films en boeken, om het allemaal te kunnen opsommen.

Echt een kinderfilm zou ik het echter niet noemen, want naar het einde toe wordt het best griezelig. Niet bloederig of duister, maar door de verstoringen in de parallelle wereld en de camerahoeken, kan ik me inbeelden dat het op kinderen best een nachtmerrie-veroorzakend effect kan hebben.

Wél is Coraline een film die de concurrentie met The Nightmare Before Christmas aankan. Ik zal hem nog een paar keer moeten zien vooraleer ik kan beslissen welke ik echt het beste vind, maar dat die twijfel er is wil op zich al iets zeggen. Ik heb er een hele tijd naar uitgekeken, en het resultaat stelt zeker niet teleur!

June 20th, 2009 by Erik

En neen, dan hebben we het niet over een zaag van een vrouw.  Voor wie écht spannende seks wil… De stomkop laat gewoon het blad van de zaag eraan zitten. Het is inderdaad “eens iets nieuws” :-D.

Bron: MSNBC

Woman Injured in Power Tool Sex Toy Encounter

LEXINGTON PARK, Md. — Some sexual experimentation landed a southern Maryland woman in a hospital with injuries tough to imagine and even more difficult to forget.

Maryland State Police airlifted the 27-year-old woman to Prince George’s County Hospital Center early Sunday morning after she was injured in an incident involving a sex toy attached to a saber saw blade, TheBayNet.com first reported.

The man who called 911 about the incident admitted attaching the sex toy to the saw and then using the high-powered, homemade device on his partner, according to the St. Mary’s County Sheriff’s Office.

The saw cut through the plastic toy and wounded the woman, according to TheBayNet.com. The injuries were severe enough for medevac, but the woman was released from the hospital Monday and is recovering from her unusual injuries.

Investigators talked to the woman, who told them she suffered the injuries during a consensual act and that she and her partner were trying something new and no crime was committed, the sheriff’s office said.

June 18th, 2009 by Erik

Gelezen in de krant vandaag. Jef Roels is een tekenwonder!

Jef Roels is de achtjarige zoon van Siska Goeminne, en mocht een jeugdboek dat zij schreef illustreren, omdat hij zo mooi kan tekenen, en kindertekeningen passen bij de inhoud van het boek.

Toegegeven, voor zijn leeftijd tekent hij niet slecht. Maar de Mozart van het potlood en papier is hij toch niet, en zelfs “tekenwonder” lijkt me danig overdreven. Het Nieuwsblad gebruikt duidelijk niet enkel de advertentieruimte voor reclame, doch dat wisten we al langer.

Typisch passend in de Vlaamse geest, wordt er niet verder dan de kerktoren gekeken, en vindt men jongeheer Roels waarlijk een wonder. Loopt U even mee langs een écht tekenwonder?

Akiane Kramarik.

Wat zij tekende toen ze acht was, is toch heel andere koek. Op haar vijfde tekende ze al beter dan Jef Roels nu. Doch over haar geen woord, maar wel een hele pagina gewijd aan de veel kinderlijkere illustraties van een pas gepubliceerd jeugdboek, dat wellicht promotie nodig heeft.

En dan zijn er mensen die zich afvragen waarom ik me  afscherm van de populaire cultuur, en zelden of nooit naar de Belgische media luister of de vodden lees die voor kranten moeten doorgaan…